"ΤΟ ΡΑΠ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ"
Αλματώδης η εξέλιξη της τεχνολογίας
Βόλκαν , Μπόλιαν Αντόριαν στο ΜΠΛΟΚ της Ομοσπονδίας
Ταχύτητα Δύνης , Διαστρικά ταξίδια
Νέα είδη ζωής , εξωγήινα μύδια ,
Δόγματα , λιτανείες , Θεές , Θεοί και Θρησκείες ,
Τώρα ανήκουν στο Χθες , να θυμάσαι δε θες.
Στην καινούρια τη γη , Δεν υπάρχει πια χρήμα ,
Δεν υπάρχει πόλεμος , Δυστυχία και κρίμα ,
Ο γνωστός Καπταιν KIRK ,
5 χρόνια μεθόριο , με τους Κλινγκον παλεύει
στο Α' Τεταρτημόριο.
Διαστημόπλοια έρχονται
Από τον πρώτο Τομέα ,
Στην οθόνη του Enterprise
Τα παγκόσμια νέα.
Σκουληκότρυπα βρέθηκε που οδηγεί με τη μια ,
Σε μια ανεξερεύνητη φέτα του Γαλαξία.
Προοπτικές δίχως όριο , Έχεις τόσα να δεις ,
Τρίτο Τεταρτημόριο , Νέα είδη ζωής.
Μα ποιος θαχει την πρόσβαση ,
Ποιοι θα ελέγχουν την τάξη ,
Ποιος θα πάρει απόφαση ,
Την ιστορία ν αλλάξει.
Κατακτητές συγκεντρώνονται
Όπλα με ύλη αντιυλη ,
Εισβολείς διακτινίζονται
Εμπρός και πίσω απ την πύλη.
"ΣΤΑΘΜΟΣ 9"
Κλίνγκον Βόρτα
Κλεις' τη πόρτα
Μείνετε μακριά
Από το Σταθμό 9
Q , Ρωμυλιανοί
Διαστρική πολιτική
Οι Φρεγάτες του Αστροστόλου ,
Η στρατηγική του δόλου
Το Α τεταρτημόριο άλλο πια δε μας χωρά
Το Σύμπαν ειν πελώριο , έτη φωτός μακριά
Ταχύτητες στρέβλωσης , σε πάνε με τη μια
Τεχνολογία Προώθησης
Γαλαξιακή η Συμμαχία
Βάζω πεδίο μη με κόψεις στα δυο
Σηκώνω ασπίδες
Έχω ακόμα ελπίδες.
Ανοίγω Σαρωτές , κοιτώ στην οθόνη ,
ALARM στους ανιχνευτές , τρώω πλάσματος σκόνη
Κλίνγκον Βόρτα Κλεις' τη πόρτα
Μείνετε μακριά Από το Σταθμό
"ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ"
Μια φορά κι έναν καιρό ,
Όλοι πίστευαν σε κάποιο Θεό ,
Όταν όμως ταξιδέψαμε στ αστέρια ,
Μάθαμε πως όλα είναι χρόνος , ύλη και ενέργεια.
Αστρονόμοι τοπαν κι Αστροφυσικοί ,
Μην ελπίζετε σε δεύτερη ζωή.
Της εξέλιξης αν θες το μυστικό ,
Ψάξε πιο βαθιά στον κρυφό σου εαυτό.
Μια φορά στη γη κι έναν καιρό.
Είχαμε μεσαίωνα θρησκευτικό.
Τους λαούς έλεγχε ο φόβος και η άγνοια.
Τα πιστεύω , οι προσευχές και η μετάνοια.
Τώρα πια δεν έχει θέση η λατρεία
Μα του χωροχρόνου η γνώση κι η ιστορία
Βελτιώνω , εξελίσσω και ορίζω.
Τις σελίδες του Steven Hawking ξεφυλλίζω ......
όλοι ζητάμε ένα στήριγμα
ένα φίλο ένα θεό ένα αδελφό
Μα της ζωής το Μέγα δίδαγμα
αλλού μη ψάχνεις είναι εδώ.
Μας δίδαξαν μια δύναμη ανώτερη
Κάτι να μοιάζει μα ναν καλύτερο από μας
Μα πλέον ξέρω την αλήθεια την απώτερη
Πως το κλειδί του κόσμου να αναζητάς.
Τώρα πια έχω αλλάξει θεωρία
Με του χωρόχρονου η γνώση γράφω νέα ιστορία.
Βελτιώνω , εξελίσσω και ορίζω.
Τις σελίδες του Steven Hawking ξεφυλλίζω ......
"ΣΤΟ ΜΠΑΡ ΤΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ 3" ( Καινούρια Μέρα )
Όντα Μπλε με κεραίες
Χέρια ατροφικά ,
Ο Kirk , ο Spok κι ο Mc Coy
Κι εσύ κοιτάς τρυφερά.
Στο σταθμό Ανδρομέδα σε πρωτόδα να κλαις
Μόλις είχες γυρίσει
Απ το ταξίδι στο χτες.
Σου φωνάζω Ει ....
Μάτια γουρλωτα
Άλλο DNA
Μαζί για πρώτη φορά.
Μέρα , καινούρια ξημέρωσε μέρα ....
Αέρα , συ και γω στη γαλάζια μου σφαίρα
Τηλεπαθητικά
Ζητάς να μάθεις γιατί
Που τελειώνουν όλα
Και αν υπάρχει αρχή
3000 κόσμοι
Αφανισμός και ακμή
Η δική μου ιστορία
Μοιάζει τόσο μικρή
"ΙΜΟ"
Είμαι ΙΜΟ ,
Από του Σκορπιού των ήλιο
Τα μαλλιά μου
Κρύβουνε τα δάκρυα μου.
Είμαι ΙΜΟ ,
Οδηγώ μια μαύρη ΛΙΜΟ ,
Κλαίω , βρίζω ,
Δεν ελπίζω.
Έχω φίλους στο Τοξότη και στον Seti
Δεν έχω σχέση εγώ με Κάγκουρες και Trendy
( Δεν έχω σχέση εγώ με Saco και Vancetti )
Σε μια απογοήτευση ερωτική ,
Πήρε η ζωή μου επικίνδυνη στροφή ,
Πήρε η ζωή μου επικίνδυνη τροπή.
Είμαι ΙΜΟ ,
Μαύρη ύλη θα διανείμω ,
Μεταβλητός αστέρας
Του Γαλαξία μου το τέρας
Είμαι ΙΜΟ ,
Για του Πλούτωνα το μίμο ,
μόνη λεία ,
Μια μελαγχολία.
Είμαι ΙΜΟ.
"ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΓΗ 4" ( Αστρική Ιστορία )
Έρχομαι απ' τον Βόλκαν Που η ζωή μοιράζεται
Και η λογική δεν επηρεάζεται
Της νόησης η έλευση Δίνει μακροημέρευση
Προσφέρει ευημερία Δεν γνωρίζει κακία.
Έρχομαι απ' τον Τρωιαν Που κατακτήσατε
Βόμβες φωτονίου Τίποτα όρθιο δεν αφήσατε
Κι αν είμαστε μπλε Με δυο κεραίες
Οι γυναίκες μας λεν απ' όλες ειν' πιο ωραίες
Είμαστε απ' το Ρήγα Και φίλοι του Ωρίωνα
Δεν μας πτοούν μαντάτα δυσοίωνα
Τα πλούτη του ΜΙΔΑ Ποτέ μου δεν είδα
Των άστρων τα Ωδεία Αγνοούν τη Βία
Είμαι απ τη Γη ( Γη 4 )
Που κανείς δε νοιάζεται
Πόλεμοι και πείνα
Μα κανείς δεν ταράζεται
Του Απόλλωνα η λύρα , του Σωκράτη η μοίρα ,
Του Οδυσσέα ο Κανένας ...δεν διδάχθηκε ούτε ένας
Αστρική Ιστορία στου Ερμή τα Σχολεία
Πέρα από κάθε όριο
Τρίτο τεταρτημόριο
Με Αστρόπλοια πηγαίνω
Γύρω το γαλαξία ..........................................εκεί
Σκουληκότρυπες ψάχνω και του αύριο ενθύμια
Αποστάσεις φωτός
Άδεια Πανεπιστήμια
Όσα κι αν περνάω
Πάλι ξαναγυρνάω .......................................εκεί
"Ο ΑΛΤΗΣ"
Εσύ μονάχα ξέρεις πόσα
Διαρκώς το νου μου βασανίζουν.
Όσα το σώμα μου πονούν
Μέχρι την τρέλα με αγγίζουν.
Κει που πάω να πέσω με βαστάς
Μου κρατάς το χέρι , με κοιτάς
Ξέρεις κάθε μυστικό μου
Ξέρω είσαι το άλλο το μισό μου
Μια ζωή κάνω τον Άλτη
Μα εσύ μου διώχνεις κάθε εφιάλτη.
Εσύ μονάχα ξέρεις τόσα
Μα όμως στην αγκαλιά μου τρεμοσβήνεις.
Ακόμα κι αν ζητώ πολλά
Τόσα και άλλα τόσα εσύ μου δίνεις.
Κει που πάω να πέσω με βαστάς
Με κοιτάς στα μάτια , με κρατάς.
Εσύ μονάχα , είσαι ΟΛΑ
Όσα ονειρεύτηκα παιδί.
Θα σβήσω τώρα όλα τα λάθη
Να ξαναπάμε απ την αρχή.
"REPLICATOR"
Πατάω το κουμπί
Στο replicator
Μου διακτινίζει το φαγητό.
Ας χάνει από γεύση , με έχει εμπνεύσει ,
Κι ας φαίνεται σαν πλαστικό.
Με φωνητικό κωδικό
Δένω - λύνω
Τα φώτα ανοίγω και κλείνω ,
Βράδυ - πρωί ,
Πάντα η ίδια εποχή ,
Τον Α' του Κενταύρου απόψε αφήνω.
Με τον επικοινωνητή ,
Αστρόπλοια καλώ ,
Και μετά θα σε δω , στη μεγάλη Οθόνη στη Γέφυρα ,
Δε θα το μετανιώσεις που μαζί μου σε έφερα.
Πατάω το κουμπί ,
To be or not to be ,
Ταχύτητα δίνης οκτώ !
Νεφέλωμα πράσινο ,
Συνέχεια στο χάσιμο ,
Του στόλου διαταγές εκτελώ.
Δυο χρόνια γυρνώ
Το σύμπιαν χαρτογραφώ ,
Στο ημερολόγιο γράφω τα νέα ,
Σου κλείνω το μάτι ,
Στο διαστημικό μας κρεβάτι ,
ταχύτητα δίνης εννέα !
"Το ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ SPOK"
Η φωνή της λογικής
Υπαγορεύει
Συνειρμούς και αποδείξεις
Σε συμπεράσματα πριν καταλήξεις
Αγορεύει
Η φωνή της λογικής
Απαγορεύει
Στο συναίσθημα να κρίνει το σωστό και το λάθος
Του μυαλού ζητάει το βάθος
Δραπετεύει
Η φωνή της λογικής
Διαφεντεύει
ακεραιότητα , προτεραιότητα
δίκαιες λύσεις δύσκολες απαντήσεις
Σένα κόσμο που οι ανάγκες των όλων
Ξεπερνούν τις ανάγκες του ενός
Προστατεύει
Η φωνή της λογικής
Ανιχνεύει
Πειθαρχία , κανόνες ,
Πίσω μπρος στους αιώνες
Σε έναν κόσμο που οι ανάγκες του ενός
Ξεπερνούν τις ανάγκες των όλων.
Δεν πιστεύει.
tich ( live ) tor ( long ) ang ( and ) tesmur ( prosper )
"ΤΟ ΑΝΔΡΟΕΙΔΕΣ"
Μούδωσαν μορφή ανθρώπου
Όμως είμαι μηχανή.
Παιδί ενός άλλου τόπου που γέννησε η φυσική
Του σήμερα οι πρακτικές ,
Οι κβαντικές οι συσκευές ,
Πολύπλοκα κυκλώματα. Τέρας πληροφοριών
Με κωδικούς σειρές κι ονόματα
Ένας στον κόσμο των πολλών
Δεν έχω συναισθήματα , υπολογίζω , δίνω λύσεις
Καρδιά δεν έχω να κτυπά
Δεν θα πονέσω αν μ αφήσεις
Πολύπλοκα κυκλώματα. Τέρας πληροφοριών
Με κωδικούς σειρές κι ονόματα
Μόνος στον κόσμο των πολλών
"ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ SCOTTY"
Ταξιδεύω σ' άλλο χρόνο
Νέες μορφές ζωής σαρώνω
Με ταχύτητα δίνης
Άλλο πια δεν θα μείνεις
Δαχτυλίδι στον Κρόνο ...................
Με Ενέργεια Αντί-ύλης
Όλους τους γρίφους του σύμπαντος λύνεις
Όσα στη γη δεν πέτυχες
Περαστικός λες κι έτυχες
Με ελπίδα ντύνεις
Σε ένα Ολόγραμμα τοπίου -
Ψάχνω κρυστάλλους διλιθίου -
Ξεχνάς τα λάθη και τη θλίψη -
Κι όσα μικρός σου είχαν λείψει -
Τη βαρύτητα έχεις νικήσει
Αναρωτιόσουν ....Θεός η Φύση ?
Πόσο γρήγορα φτάνεις
Πόσο αργείς να πεθάνεις
Διακτινίζεσαι
Πετάς
Αυτοκρατορίες προσπερνάς
Στην οθόνη σου κοιτάς
Τα αστέρια
Πετάς
Γνώση και Πολιτισμούς ζητάς
Με πιο έξυπνους από εμάς
Στ' αστέρια
"ΧΡΟΝΟ - BLUES"
ΜΗΧΑΝΕΣ σκεπτόμενες ,
Δέσμες διακοπτόμενες ,
Όσα έζησα και είπα
Με τραβούν σε μαύρη τρύπα.
Σύμπαντα εφαπτόμενα ,
Αστέρια αναδυόμενα ,
Θεωρίες κβαντικές ,
Με ΝΕΤΡΙΝΙΑ και ΧΟΡΔΕΣ.
Από σκόνη αστρική φτιαχτήκαμε εγώ και συ ,
Σημεία άπειρης πυκνότητας ,
Τα όρια ( σωματίδια ) της μοναδικότητας
Το χωρόχρονο στρεβλώνω
Θέλω τόσα να σου πω , τελειώνω.
Για την ύλη τη σκοτεινή ,
Του μέλλοντος σου την εποχή.
Χρονικές Ρωγμές ,
Χρονομηχανές ,
Στου 60 την Αγγλία , ξαναζώ την Ιστορία ,
Του Αλεξάνδρου τα χρόνια τα ηρωικά ,
Του Γκορμπατσόφ , την Περεστρόικα.
Του Ιούλιου Καίσαρα τον κολλητό το φίλο ,
Και του Νεύτωνα το μήλο.
Χρονικές Ρωγμές ,
Το αύριο και το χτες ,
Βόρειοι , Νότιοι και Απάτσι ,
Του Φελίνι οι Παπαράτσι ,
Ο Άρμστρονγκ όταν πήγε στο Φεγγάρι ,
Της επιστήμης οι αγώνες ,
Των Θρησκειών το φτυάρι ,
Μονάχα διάλεξε απ αυτά τι θες να δεις ,
Τις παραμέτρους όρισε της Χρονομηχανής
"HIGS"
Το σωματίδιο HIGS αν βρω
Θα αλλάξω κοσμοθεωρία.
Σε Video clip θα φυλακίσω , με μανία , την ιστορία
Αυτά που πίστευα και δεν με πίστευαν
Σε εκκλησίες τη νιότη μου λήστευαν.
Σε ένα σύστημα τέρας , με νύχια γαμψά
Λόγια που πηρέ ο αέρας μακριά στα βουνά
Που για να αντισταθείς
Πρέπει στα δυο να κοπείς
νασαι σχιζοφρενής ................
Σηκώνω τα χέρια
Ταξίδι στ αστέρια
Το αύριο γεμάτο είναι φως
Απληστία και πείνα
Απ την Αλάσκα ως τη Κίνα
Το χθες δεν γυρνά , ευτυχώς
Το σωματίδιο HIGS αν βρω
Τροχιά θ' αλλάξω και πορεία
Στον επιταχυντή αλλάζω την ιστορία , με μανία
Τα είπαν οι συγγραφείς κι οι επιστήμονες
κι όσοι άλλοι σοφοί και νοήμονες
φωνή δεν άκουσα από την τάξη την άρχουσα.
30 αιώνες άχτι
σε μια νύχτα ..στάχτη ....................
"ΤΕΡΑΤΑ"
Πράσινα και Γκρι τα κτίρια εδώ
τα άστρα σε σχηματισμό.
Η ζωή σε τέλμα , η Λουιζ κι η Θέλμα
Βγαίνουν απ το φωταγωγό
Ο χοντρός Βαρόνος
Κι ο λεπτός Μασόνος
που μετράνε τον αέρα
Βγαίνουν σε οθόνες
Με νέους κανόνες
Σε στυλ κινηματογραφικό
ΤΕΡΑΤΑ ναι ΤΕΡΑΤΑ ....... απειλούν
ΜΥΑΛΑ ΜΑΣ τετραπέρατα
Δεν ξέρουν αν ΑΜΥΝΘΟΥΝ .........
20 αιώνες οι ζωές μας μόνες
ψάχνουν για μια πρώτη επαφή.
Πόρτες που άνοιξαν
και δεν ξανακλείσαν
κλίση σε τροχιά ελλειπτική.
Οι σκιές στον τοίχο
Με έναν άδειο ήχο
οι παλιές επαναστάσεις.
Άνισο παιχνίδι
Ένα αόρατο φίδι
Κράτα με να μη με χάσεις
"ΦΕΥΓΩ"
Κλείνω το PC , το ρεύμα αποσυνδέω ,
Στο τζάκι στίχους και ημερολόγια καίω.
Δε θέλω ίχνη πίσω ν' αφήσω
Κανένα μυστήριο δε θέλω να λύσω.
Γράφω στο χαρτί , αυτό που μοιάζει μοιραίο
Και μια φωτογραφία με έναν τύπο ωραίο.
Αυτόν που σε είχε αγαπήσει.
Αυτόν που πια δεν έχει λύση.
Φεύγω
Πετώ
Δε θα στο πω ....ποτέ μη ψάξεις να με βρεις.
Τρέχω
Έχω .....έναν πυρετό.
Βογκάει και η μηχανή , ταχύτητα Εννέα Διαστρική ....Φεύγω.
Πετάω τους χάρτες μου , ταξίδια ημιτελή ,
Αυτά που δεν ξεπέρασα τα λιώνει η βροχή.
Να ζούσα σ' άλλη γη , ναχα πλαστή ζωή
Η ναμουν ένας άλλος , ναχα ξαναγεννηθεί
Γράφω στο χαρτί για όσα αγάπησα τόσο
Για τύψεις και λάθη που δεν μπορώ να διορθώσω
Εγώ που σε είχα αγαπήσει
Εγώ που πια δεν έχω λύση.
Μακριά
Πετώ
Πίσω δεν κοιτώ.
Τη μνήμη δεν μπορώ αλλιώς να σβήσω.
Φεύγω
Τρέχω
Παραπατώ.
Το γκάζι τέρμα το πατώ.
Τα μάτια κλείνω , το πρόσωπο σου φέρνω .....Φεύγω.
"HOLODECK"
Πήρα ένα γράμμα , μοιάζει με τρέλα ,
Πρέπει να φύγω απ τη βάση αύριο πρωί
Κάποιο ταξίδι στο Γαλαξία
Και δεν το ξέρω αν θα έχει επιστροφή
Πήρα ένα γράμμα , μοιάζει με τρέλα
Κάποιος θα έρθει που περίμενα πολύ
Απ τη χαρά μου νοιώθω να τρέμω
Και δε με νοιάζει τίποτα άλλο πιο πολύ.
Πήρα ένα γράμμα από ένα φίλο
Πήρα ένα σήμα να διακτινιστώ
Σένα πλανήτη με δυο φεγγάρια
Μα έγινε λάθος δεν ήταν για μας.
"ΥΔΡΟΒΙΑ & ΕΡΠΕΤΟΕΙΔΗ" - Οργανικό
"Ο ΟΛΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ"
Φωτόνια
Νετρόνια
Ηλεκτρόνια
Βαρυτόνια
Πρωτόνια
Ταχυόνια
Ποζιτρόνια
Φωτόνια
"ΟΣΑ ΕΧΑΣΑ"
Όσα έχασα , όσα αποδοκίμασα
Όλα μείνανε στον εικοστό τον πρώτο
αυτά που λάθεψα , και υποτίμησα
τα άφησα πίσω κι εκτοξεύτηκα με κρότο
ζητάω λύση με Χρονομηχανή
Συντεταγμένες σ άλλους χώρους και φάσεις
Σε άλλο σύστημα σε μια άλλη γη
Σε ένα μέλλον με άλλες διαστάσεις
"Ο ΧΡΟΝΟΣ"
Ο χρόνος κτυπά ρυθμικά
Σε μια παλιά κιθάρα
Παιδάκι ήμουν στο σινεμά
Μ' ένα πακέτο τσιγάρα
Ο χρόνος μετράει για μας
Όσα χαρίζει υπολογίζει
Σαν καλοκαίρι του 60 μυρίζει
Σου απαγορεύει όμως να ξαναπάς
Μα ο χρόνος δεν μπορεί νάνε μόνος
Θέλει πάντα κι εμάς
Τρέχει όταν τον κυνηγάς
Αχ ο χρόνος
Ο χρόνος είναι αρπακτικό
Μας καταδιώκει μας ορίζει
Μας κλέβει μας αιχμαλωτίζει
Μας ροκανίζει σαν τρωκτικό
Ο χρόνος είναι σύντροφος
Μας συνοδεύει στο ταξίδι
Κάθε στιγμή που δε θα ξανάρθει
Να εκτιμάμε μας θυμίζει
Μα ο χρόνος δεν μπορεί νάνε μόνος
Θέλει πάντα κι εμάς
Τρέχει όταν τον κυνηγάς
Αχ ο χρόνος
"ΤΟ ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΚΟ ΣΟΥ ΡΕΛΕ"
Το Ποζιτρονικό σου Ρελέ
Καρντάσιους και Πλουτώνιους τρέλανε βρε
Από τα Κβάζαρ ως τη Γη
Κι απ' την Κασσιόπη ως τον Ιχθύ
Οι γάμπες σου κούνησαν 3 Γαλαξίες
Κι αυτοί οι Βόλκαν γιναν αισθηματίες
Παίρνεις ύφος κυριλέ
Χάρις στο Ποζιτρονικό σου Ρελέ
200 δισεκατομμύρια έτη φωτός
κάθε πλανήτης κι ένας διαστημικός σταθμός
Στον Πήγασο ακούς Μπόσα νόβα
Είσαι μια Σουπερνόβα
Από τους Αστέρες νετρονίων
Πιο λαμπερή κι από ριπές φωτονίων
Η ομορφιά σου σε τροχιά
Τους Ποσειδώνιους τυραννά
Το Ποζιτρονικό σου Ρελέ
Στην Ανδρομέδα έγινε κιόλας σουξέ
Από τον Κρόνο ως τον Ερμή
Με σένα παθαν πλάκα ακόμα και τα Ανδροειδή
Οι γάμπες σου κούνησαν 3 Γαλαξίες
Κι αυτοί οι Βόλκαν γιναν αισθηματίες
Παίρνεις ύφος κυριλέ
Χάρις στο Ποζιτρονικό σου Ρελέ
"ΑΔΕΙΟ ΔΩΜΑΤΙΟ"
Έσωσα το Γαλαξία τόσες φορές ,
Και ναμαι τώρα σένα άδειο δωμάτιο .....
"ΤΟ ΧΩΡΟΧΡΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΧΕΣ" (Space time continuum )
Πόσους αιώνες , πόσες φορές ,
Σε 11 διαστάσεις σε είδα μόνη , μην κλαις ,
Στον εικοστό τον πρώτο λέγαν ...χρονικό παράδοξο
Αγώνες που χαθήκανε με τρόπο άδοξο.
Το χωροχρονικό συνεχές ,
Με ταξιδεύει , στο αύριο , στο χτες ,
Μπρος - πίσω στου μυαλού τις στοές
Σαν του προ-πάππου το παλιό εκκρεμές.
Κι εκεί που ο χώρος καμπυλώνει .....
Η αγάπη μου για σένα μεγαλώνει.
Πέρσι - του χρόνου , με μια κάψουλα χρόνου
Αν πήγαινα πίσω , τα λάθη να σβήσω ,
Στον εικοστό τον τρίτο , της Αριάδνης τον μίτο
Εκεί που γεννήθηκα , ανδρώθηκα , ευχήθηκα.
Το χωροχρονικό συνεχές ,
Με ταξιδεύει , στο αύριο , στο χτες ,
Μπρος - πίσω στου μυαλού τις στοές
Σαν του προ-πάππου το παλιό εκκρεμές.
Κι εκεί που ο χώρος καμπυλώνει .....
Η αγάπη μου για σένα μεγαλώνει.
"ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ"
Ιονικός παλμός
Διαμόρφωση ασπίδας
Τα Φέηζερ στο φουλ
Άλλο μην είσαι cool
Αστρόπλοια κατακτητικά
Στον Κένταυρο ΑΛΦΑ
Ωριανοι διακτινίζονται
Νέα σύνορα ορίζονται
Εισβολείς ......
Από τους Αστεροειδείς .......
Εισβολείς ......
Πολέμησε , μη τρέχεις να κρυφτείς
Κβαντική ενδορυξη
Και στρέβλωση ενέργειας
φωτονίου τορπίλες
ρήγμα φέρνουν στις Πύλες
Αρπακτικά πουλιά
Ακτίνες έλξης κι απόκρυψη
Δίαυλο για επικοινωνία
Απόκριση όμως καμία
"3ο ΑΣΤΕΡΙ ΔΕΞΙΑ"
Όταν κάποτε οι πόλεμοι τελειώσουν
Οι τιμές και οι γιορτές σαν πάρουν τέλος ,
Η μοναξιά κι οι αναμνήσεις θα με λιώσουν ,
Θα πατώσω , θα βουλιάξω μες το έλος.
Όταν κάποτε τα όπλα σταματήσουν ,
Πριν γυρίσουν όλα πάλι στη ρουτίνα.
Όσοι ανάγκη μ' είχαν , θα με παροπλίσουν.
Τιμής ένεκεν , θα ηχήσει η σειρήνα.
Γραφείου μια θέση , Συμβούλια ξενέρωτα.
Μακριά απ τη δράση , να πλήττω ατέλειωτα !
Μα αν μείνω εδώ θα πεθάνω , Μακριά απ τα αστέρια δεν κάνω.
Στην 3η αποβάθρα γλιστράω , Την άκατο παίρνω , πετάω ,
Δραπετεύω κρυφά απ τη λήθη , Με μανούβρες για ότι πια δε με πείθει.
Οι μηχανές μου σε ταχύτητα Οκτώμισι
Νέα αστέρια στο χάρτη ψάχνω σε παλινδρόμηση
Για το 3ο αστέρι δεξιά ,
Πορεία βάζω , κι όλο ευθεία μπροστά .....
Στο μυαλό μου ο χρόνος ....μια στιγμή.
Στη σχολή του Αστροστόλου όταν σ είχα ερωτευτεί ..
κομμάτια πετσί στους αγκώνες , κρατούν ζωντανά εδώ και τρεις αιώνες
των συμμαθητών μου τα πάρτι , κρυφά μια πτήση μένα φίλο αντάρτη
Σε κανόνες ποτέ δεν υπάκουσα ,
Διαταγές και πρωτόκολλα άφησα ....
Σε διαδρόμους του χρόνου μοιραίους ,
Βρίσκω νότες καινούριες , Σα μικρός Amadeus ......
Τώρα πια μουχει φύγει το άχτι ,
Όσα έζησα , σκόνη και στάχτη ,
Μα έχει ακόμα νήμα , της ζωής το αδράχτι .............
Ότι σήμερα μοιάζει τρελό κι αδιανόητο ,
Ίσως αύριο ναναι το αληθινό Πίστεψε με μια φορά
Τρίτο αστέρι δεξιά ..............
"2010 - το τραγούδι του SETI"
Το ταξίδι στον Άρη
Είναι μόνο η αρχή
Αν μου κάνεις τη χάρη
Θα σε πάρω μαζί
Έλα
Μαζί μου θα μάθεις τόσα
Έλα λοιπόν , έλα τώρα λοιπόν ,
Το ταξίδι στ αστέρια
Ειν του αύριο η ζωή
Εξωγήινα χέρια
Δείχνουν κάπου εκεί .......
Άσπροι , κόκκινοι νάνοι
Και δακτύλιοι χρυσοί
Πως σου πάνε οι μπότες
Κι η ασημένια στολή
Σκάει
Σκορπίζοντας φως στη νύχτα
Έλα λοιπόν , έλα τώρα λοιπόν ,
Αυτό που πάντα μας δένει
Αυτό που ίσως συμβεί
Κοίτα εν άστρο πεθαίνει
Γεννώντας νέα ζωή
"ΜΑΤΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ"
Γεννήθηκα Τέταρτη ,
Νοέμβρη Αντάρτη ,
Διδάχτηκα τα βασικά.
Έξω απ το όριο
είμαι περιθώριο.
Πώς να προοδεύω ,
Να μην κινδυνεύω.
Πάντα ήμουν "φλου"
Και την έψαχνα αλλού ,
Δεν πίστεψα στα βασικά.
Έχω αμφιβολία και μια μελαγχολία.
Το κουμπί παταω , μ' ένα "κλικ" πετάω.
Μάτια ανοιχτά ,
Πίσω από σκιές να βλέπω ,
Πέρα απ τα βουνά.
Μάτια ανοιχτά ,
Ως των αστεριών τη σκόνη ,
Κι ακόμα πιο μακριά.
Μάτια ανοιχτά !!
Πίσω απ την κουρτίνα
Πολεμάω τη ρουτίνα.
Ρισκάρω χρήμα και προοπτική.
Όχι στη συνήθεια ,
Θέλω μόνο αλήθεια ,
Όσα μουχαν μάθει ,
Ανακρίβειες και λάθη.
Μάτια ανοιχτά ,
Πίσω από σκιές να βλέπω ,
Πέρα απ τα βουνά.
Μάτια ανοιχτά ,
Ως των αστεριών τη σκόνη ,
Κι ακόμα πιο μακριά.
Μάτια ανοιχτά !!
__________________________________________________
" ΤΑΞΙΔΙ ΣΤ ΑΣΤΕΡΙΑ "
ΣΤΙΧΟΙ - ΜΟΥΣΙΚΗ Αλέξανδρος Μολφέσης
Copyright 2008
__________________________________________________
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
Η μητέρα η φύση κι ο πατέρας ο χρόνος
Τα κλαδιά που ανθίζουν
Του χωρισμού ο πόνος
Ο παλιός ο φίλος , που είναι πάλι κοντά μου
Μυρωδιές του 60
τα μακριά μαλλιά μου
Της αγάπης τα νήματα ,
τα παράλληλα σύμπαντα ,
Ο μικρός που κλαίει , για όσα ο ίδιος δε φταίει
Μια δουλειά που απέτυχε , το ταξίδι που έτυχε.
Μαγικά τοπία , στο μυαλό μια ουτοπία
Η αγωνία του αύριο , δίχως τέλος μακάβριο
όσα αγάπησα σαν ταινία γυρίζουν
Εφηβείας οράματα
σα λουλούδι μυρίζουν
Όσα γέλασες κι έκλαψες , δε ζητούν ανταλλάγματα
Οι αναμνήσεις που έθαψες και του αύριο τα θαύματα.
Όσα έχασα , πέταξα ,
όσα δεν υπολόγισα.
Η λαχτάρα κι ο φόβος κι όλα όσα δεν τόλμησα.
Ξαναζώ όσα γίνανε από μια έκρηξη
Μέρος του όλου κι εμείς σε εξέλιξη
Το μυαλό μου ανοίγει και σε αναστατώνω
Την καινούρια αντίληψη , τώρα οργανώνω
την αρχή με το τέλος , με ένα σπάγκο ενώνω ....
τη μητέρα φύση και τον πατέρα χρόνο.
ΑΝΤΙΘΕΤΟ
Μια μέρα καινούρια θα μάθεις ,
Μονοπάτι αν άλλο τραβήξεις
Όσα έπαθες , όσα κι αν χάσεις ...
Πάλι πλάι μου θα καταλήξεις.
Κάποιο σούρουπο σ' άλλο πλανήτη
Πριν ο χρόνος αφήσει σημάδια
Όχι πια σε ρόλο ....θύμα και θύτη
Σ' αγαπώ κάτω από 2 φεγγάρια.
Έχασα κι έμαθα πια .....
Πέρασα σ' άλλη μεριά .....
Σε ένα σύμπαν αντίθετο ,
δίχως όνομα , επίθετο.
Είμαι κοντά σου ξανά .....
Πια δε θέλω να ζητώ , να υπομένω
Δίχως στόχους και ματαιοδοξίες
Θέλω πια να σ' αγαπώ και να σ' έχω
Για το μέλλον να σου πω ιστορίες.
ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΜΑΙ
Μου λες πως είναι ένας αγώνας
Σκαλί , σκαλί πως θα ανεβώ.
Σαν το μαρτύριο της σταγόνας
Δεν έχω δρόμο να διαβώ.
Τα λόγια σου , χτυπούν σαν τυφώνας
Με δυο , στο τοίχο με κολλάς
Της επιβίωσης ο κανόνας
"Στο χθες ποτέ να μην κοιτάς"
Περιορίζομαι
Σκάω κι απελπίζομαι
Θέλω να αλλάξω ζωή
Φιλιά που μοιράστηκαν
Ευχές που ξεχάστηκαν
Ψάχνω το "εδώ" και το "εκεί" .....
Αμέτρητα , τόσα .... "γιατί"
Μου λες πως η αλήθεια κι ο μύθος
Δεν έχουν τίποτα κοινό.
Στην πλάτη μου επάνω ένας λίθος
Το χθες κάνει να μοιάζει κουτό.
Μαζεύω τους χαμένους μου κρίκους
Από το φόβο με θωρακίζω.
Στα πρόβατα να πάω η στους λύκους ?
εκεί που τέλειωσα , ξανά πάλι αρχίζω.
ΚΑΠΟΙΟΣ
Δώσε μου μια νέα ευκαιρία
Να σου δείξω πόσο αξίζω
Δως μου αντοχή , δώσε μου αξία τη ζωή μου να ορίζω
Ψάχνω με φακό ,
Σκοτάδι εκεί κι εδώ .....
Κάποιον να ξέρει
Κάποιον να θέλει
Κάποιον στην Κίνα , την Αμερική
Κάποιον χαμένο
Από άλλο αστέρι , άλλη ζωή ......
Δείξε μου λιγάκι εμπιστοσύνη
Κράτησε με όταν γέρνω
Δως μου υπομονή , δως μου κουράγιο
Και θα δεις τα καταφέρνω
Νύχτα οδηγώ ,
Κάποιος θαναι εδώ .....
Κάποιος να ξέρει
Κάποιος να θέλει
Κάποιος στην Κίνα , την Αμερική
Κάποιος χαμένο
Από άλλο αστέρι , άλλη ζωή ......
Κάποιος να φέρει
Ν' απλώσει χέρι
Μες το διαδύκτιο ψάχνω να βρω.
Κάποιον για σένα
Κάποιον για μένα ,
Να εμπιστευτώ.
ΧΡΟΝΙΑ ΧΡΥΣΑ
Χρόνια χρυσά , Χρόνια χρυσά ,
Στο Λονδίνο το 60 Και στη Ρώμη το 70 ,
Με πολύχρωμα καπέλα , με το Ριβα , το Ριβέρα ,
Χρόνια χρυσά , Χρόνια χρυσά ,
Του Ωνάση η δυναστεία , η Ολυμπιακή αεροπορία ,
Η συγκίνηση στο κλάμα , του αναψυκτικού η ρεκλάμα ,
Κολλημένος τόσα χρόνια
Θέλω να αφεθώ ,
Άλλο αιχμάλωτος μην είμαι ,
Να ελευθερωθώ .....
Χρόνια χρυσά , Χρόνια χρυσά ,
Εκδρομή στο πόρτο ράφτη , τσίχλα Adams στην ανάσα
Το τσιγάρο που δεν βλάπτει και του Γιόχαν Κρουφ η πάσα.
Χρόνια χρυσά , Χρόνια χρυσά ,
Μεγαλεία , μνημεία ,
Χρόνια χρυσά ,
Άλλη φάτσα , άλλη ράτσα ,
Και οι Beatles στην ταράτσα
Χρόνια χρυσά , Χρόνια χρυσά
Απ' τα χρόνια του McCarthy στη Δημοκρατία που θαρθει
Πράκτορες από τα Μπλοκ , και των Κενεντυ το ροκ ,
Χρόνια χρυσά , Χρόνια χρυσά ,
Ο Απόλλων στη Σελήνη , η Σοφία Λόρεν με μπικίνι
Από το χρυσάφι που είδα , έχω γίνει σαν το Μίδα
Χρόνια χρυσά , Χρόνια χρυσά ,
20 ΜΗΝΕΣ
20 μέρες μαζί ,
Κι ο κόσμος είναι τόσο όμορφος
Σαν με κοιτάς , σαν σε κοιτώ ......σ' αγαπώ
20 μέρες μαζί
Ο χρόνος μοιάζει τόσο διάφανος
σαν με φιλάς , σαν σε φιλώ ......σ' αγαπώ
Αν , αν αλλάξει ο καιρός
Σβήσει μες τη βουή
της αγάπης το φως .....
Αν , έρθει άλλη εποχή ,
Θα είμαι πάντα εκεί ,
Να σ' αγαπάω , γιατί .....
20 μήνες μαζί
ο κόσμος μοιάζει νάνε άφαντος
Σαν σε κοιτώ σαν σου μιλώ , σ' αγαπώ
20 μήνες μαζί
Ο χρόνος μοιάζει τόσο αδιάφορος
σαν με φιλάς , σαν σε φιλώ ......σ' αγαπώ
20 χρονάκια μαζί
Κι ο κόσμος είναι τόσο όμορφος
Σαν με κοιτάς , σαν σε κοιτώ ......σ' αγαπώ
ΑΠΟΔΕΚΤΟΣ
Αν ήμουνα λεφτάς , αν μ' έκαιγε ο σεβντάς ,
Αν ήμουν "και καλά" , μούρη στα περιοδικά ,
Αν ήμουν σ' όλα "εντός" μα απ τη ζωή σου "εκτός"
Αιγόκερως η ζυγός ......θα ήμουν αποδεκτός.
Αν ήμουν αφασία , αν πίστευα στα "Θεια"
Αν είχα διασυνδέσεις μαύρες καταθέσεις
Αν ήμουν σκηνοθέτης , στον Αρειο Πάγο Εφέτης
Αν ήμουν Υπουργός ...θα ήμουν μάγκας σωστός.
Μα είμαι λίγο απ όλα Σε τίποτα αυθεντία
Δε θέλω δεν ανήκω Σε ομάδα , σε φατρία ,
Θέλω να είμαι αυτός Που λεν ...μοναδικός
Για όλους ένα ψέμα ... Μα αποδεκτός σε σένα ....
Αν ήμουν ο Ντρογκμπά , αν ήξερα το Ρουβά ,
διαρκώς αν ήμουν εντός , εκτός και επί τα αυτά ,
Αν έφερνα του Μπραντ Πητ , αν είχα κάνει χιτ ,
Κρυφή αν είχα ζωή ......θα μ' είχες αποδεχτεί.
Αν ήμουν Ινδουιστής , η μάλλον Βουδιστής ,
Άγριος Μωαμεθανός η ένας καλός Χριστιανός ,
Αν ήμουνα Μασόνος , της Κοκαΐνης Βαρόνος ,
Τύπος και υπογραμμός .......θα ήμουν αποδεκτός.
Αν είχα αυτιά σαν του Σποκ , αν στο κρεβάτι ήμουν Σοκ
Αν ήμουν σινεφίλ , τύπου ξερολα στυλ ,
Αν μέτραγα μετοχές , ανέκδοτα με ξανθές
Στροφές επάνω στη πίστα ......θα ήμουν πρώτος στη λίστα.
__________________________________________________
RIVA DEL GARDA
Instrumental
ΠΑΛΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ
Μια φορά
Φτάνει μια
Να χαθεί κάθε λογική
Ξαφνικά
Στο δίπλα γραφείο
Νοιώθω έναν ιδρώτα κρύο
Των ποδιών σου οι αιχμές
Και αυτές οι κάθετες ματιές
Μ έχουν λιώσει
Μ έχουν τελειώσει
Πόση αντοχή ναχω πόση ?
Μαζί σου ξαναζώ
Πάλι και πάλι
Δεν γερνώ
Κάνω κεφάλι.
Με ταξιδεύεις σαν με κοιτάς
Δε ξέρω που το πας
Μαζί σου ξαναζώ
Στη φαντασία
Την νύχτα πριν κοιμηθώ
Κοιτώ τη φωτογραφία.
Έχω σαλτάρει , ρίχνω ζαριά
Δεν θαχω δεύτερη φορά
Μια κει , μια εδώ
Συνεχώς μιλάς στο κινητό
Μα με τι ν αρχίσω
Αν σου τηλεφωνήσω
Καλύτερα να μην τολμήσω
ΣΑΝ
Σαν με κρατάς στα δυο σου χέρια
Γλυκά με κοιτάς
Και στέλνουν τα μάτια σου
Φως μακρινό
Σμαράγδια και ελπίδα
Και στον ουρανό χιλιάδες πουλιά πετάνε
Σαν με φιλάς γλυκά στα χείλη
Μου χαμογελάς
Και φέρνεις την Άνοιξη
Δέντρα ψηλά και κήπους με ρόδα
Και μες στα κλαδιά
Τα αγέρι να τραγουδάει
Σαν με κοιτάς
Σαν με κρατάς στα δυο σου χέρια
Σιγά μου μιλάς
Κι ανοίγονται πέλαγα
Ακρογιαλιές και κάτασπροι γλάροι
Γαλάζιες σκιές
Το κύμα να ταξιδεύει
Σαν με κρατάς
ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ
Ζω σε μια χώρα του τρόμου.
Καβάλα και το όπλο επ' ώμου.
Αναπολώ .....Δεν αντιδρώ ......
Όσα έχω πετύχει είναι λίγα.
Στην πόλη μου πετώ σαν τη μύγα.
Κινδυνολογώ .......Πως θα χαθώ ....
Παπαγαλίζω την Ιστορία ,
Δεν έμαθα κι ας έχω εμπειρία.
Το αύριο με το χθες αντιστρέφω.
Σε βρίσκω , σ' αγγίζω , και πάλι δε σεχω.
Ζω σε μια πόλη άλλη.
Που μετασχηματίζεται και πάλι.
Για να ανταγωνιστώ ,
Πρέπει να αλλάξω το μυαλό .....
Παπαγαλίζω την Ιστορία ,
Δεν έμαθα κι ας έχω εμπειρία.
Το αύριο με το χθες αντιστρέφω.
Σε βρίσκω , σ' αγγίζω , και πάλι δε σεχω.
Αγάπησα τα μαύρα σου μάτια ,
Του Αχιλλέα , του Έκτορα , 2 άσπρα άτια ,
Εσύ και γω μια άδεια παράγκα ,
Δεν σεχω , δεν σ' ορίζω ,
Κι ας κάνω το μάγκα !
ΚΡΑΤΑ ΜΕ ΓΕΡΑ
Σε κοιτάζω όταν κοιμάσαι
Κι αναρωτιέμαι αν είναι αλήθεια
Πόσες γλυκές στιγμές θυμάσαι
Και πόσα έγιναν συνήθεια
Στο μάγουλο σου μια ρυτίδα
Δεν είχα ως χθες παρατηρήσει
Τα τελευταία χρόνια φύγαν
Σαν ξεχασμένη ανοιχτή μια βρύση
Κράτα με γερά
Δεν έσβησε η φωτιά
Αντλώ καινούριο αίμα
Γυρνώ σελίδα , αλλάζω θέμα
Κράτα με γερά
Σε κοιτάζω όταν κοιμάσαι
Δίπλα σου μια φωτογραφία
Μια εκδρομή το καλοκαίρι
Εσύ να μου βαστάς στο χέρι.
Το ξέρω πια δεν θα γυρίσεις
Ζήσαμε μόνο στο όνειρο μου
Κάθε πρωί όταν ξυπνάω
Νομίζω ότι θα σε δω εμπρός μου
14 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Σου έχω γράψει 14 τραγούδια
Και άλλα 6 που δεν έχω ακόμα αντέξει
2 ποιηματάκια παιδικά
με μια μάγισσα κακιά
που μεταμόρφωσε τα αστέρια σε καρφιά
Η απουσία σου διαρκώς παίρνει διαστάσεις
Τρέχω από πίσω σου ζητώντας να με φτάσεις
Τόσα τραγούδια λες και πήγανε χαμένα
Ξέρω ποτέ δε σε συγκίνησε κανένα
Ήξερα πάντα να ζήτω και να επιμένω
Μαζί σου έμαθα και πώς να υπομένω
Δεξιοτέχνης να πονώ και να αντέχω
Σκλάβος μιας τέχνης
Που την τρέφει
Να μην σεχω
ΓΥΑΛΙΑ ΠΡΕΣΒΥΩΠΙΑΣ
Αρχή της νέας χιλιετίας
Φορώ γυαλιά πρεσβυωπίας
Με σκελετό παλιομοδίτικο
Μα μ' ένα βλέμμα ακόμα αλήτικο.
Λες είναι η κρίση ηλικίας
Τα τόσα χρόνια απραξίας
Δυο μάτια μελαγχολικά
Που όμως δε βλέπανε κοντά.
Φοράω γυαλιά για να σεχω κοντά
Μα υπάρχουνε άλλοι που σε βλέπουν με κιάλι
Φοράω γυαλιά για να σεχω κοντά.
Αν ήμουν σαν κι αυτούς θα φορούσα φακούς.
__________________________________________________
" ΑΝΤΙΘΕΤΟ "
ΣΤΙΧΟΙ - ΜΟΥΣΙΚΗ Αλέξανδρος Μολφέσης
Εκτός :
ΓΥΑΛΙΑ ΠΡΕΣΒΥΩΠΙΑΣ
Στίχοι - Αλέξανδρος Μολφέσης - Κορίνα Μουστάκα
Μουσική : Αλέξανδρος Μολφέσης
ΣΑΝ
Μουσική : Κώστας Κλάβας / Στίχοι : Αλέξης Αλεξόπουλος
20 ΜΗΝΕΣ
Στίχοι : Αλέξανδρος Μολφέσης / Γιώργος Κορακάς
Μουσική : Γιώργος Κορακάς
__________________________________________________
Copyright 2007
__________________________________________________
ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ
20 χρονάκια κι ένα , εικοσιένα
έλλειπα λες κι ήμουν στα ξένα
σε χρώμα secam και όχι pal
δε σου'στειλα ούτε μια καρτ ποσταλ
20 χρονάκια κι ένα έψαχνα εσένα
έκανα το γύρο του κόσμου
πάρε με τώρα αγκαλιά
Δως μου ένα φιλί τώρα φως μου
Κλισέ το μάτι πονηρά
Πάμε για άλλα πιο καλά
Ανέβα μαζί μου τα σκαλιά
Κι ας είναι ανηφόρα , πάρε μαζί μου φόρα
Έλα λοιπόν προχώρα ......
20 χρονάκια κι ένα , τα περασμένα
ζούνε μόνα πια στη λήθη
κι ας μουβαλε η ζωή τα γυαλιά
τα "περί συμβιβασμών"
είναι μόνο μύθοι.
20 χρονάκια κι ένα , λες κι ήταν ψέμα
τα ξόδεψα , τι είχα να χάσω ?
τη μέρα που πρωτοείδα εσένα
ήταν σα να τράβηξα απ την τράπουλα τον Άσο
ΟΤΑΝ Μ' ΑΓΑΠΟΥΣΕΣ
Όταν μ' αγαπούσες το άρωμα που μ άρεσε φορούσες
τις πιο τρελές στιγμές μ' επιθυμούσες ,
και μου τηλεφωνούσες............
Όταν μ' αγαπούσες στ' απέναντι μπαλκόνι όλο κοιτούσες
στο κάθε μου φιλί φεγγοβολούσες ,
τα λάθη συγχωρούσες.
Τώρα , τόσα χρόνια μετά ,
το αντίο πονά μέχρι τώρα.
Τώρα , τόσα χρόνια μετά ,
η καρδιά μου χτυπούσε όπως τώρα !
Έλα , γύρνα πίσω σοβαρά.
Και τα λάθη τα παλιά , μουχουνε μάθει τόσα................
Έλα , κρύψου μες την αγκαλιά , όπως τότε στη γωνιά ,
σ' αγαπώ ξανά................
Όταν μ' αγαπούσες , στ' απέναντι μπαλκόνι μου κρεμούσες
πολύχρωμα χαρτάκια - ραβασάκια ,
δυο πράσινα ματάκια.
Όταν μ' αγαπούσες , στα μάτια κατευθείαν με κοιτούσες ,
τι θαλεγε ο κόσμος δεν μετρούσες
τ' αδύνατα μπορούσες.
ΠΕΡΝΑΩ
Έχω ζάλη στο κεφάλι , ζω σε φυλακή.
Νοιώθω ανία ,
Αμηχανία
είμαι σ' επιφυλακή.
Ανατρέπω ,
με εκτρέπω
για ν' αλλάξω τον ρυθμό.
Χρόνια μόνα σε κυκλώνα
Ψάχνω μάταια να σε βρω
Περνάω , ξεχνάω και πίσω δεν γυρνάω.
Περνάω κι όμως δε σε ξεπερνάω.
Σαν σειρήνα με τρελαίνει αόρατη φωνή.
Με τραβάει ,
με ρουφάει ,
πέφτω σε καταπακτή ,
Είναι κάτι που μου τρώει πάντα την ψυχή.
Χρόνια μόνα στου αιώνα ,
του καινούριου την στροφή.
Περνάω , ξεχνάω και πίσω δεν γυρνάω.
Περνάω κι όμως δε σε ξεπερνάω.
ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ
Ζήσαμε λίγο πριν βγει ο αιώνας ,
Σαν αεράκι εσύ και γω σαν Τυφώνας ,
Μέσα στο χρόνο - άδεια μια στιγμή
Μια χρονοσυσκευή χωρίς το κουμπί
Τα μάτια σου έχω για εικόνα
Αυτά που νοιώθεις κι είναι μόνα
Όσο ακόμα είμαστε μακριά
Παιχνίδια παίζει ο νους με την καρδιά
Είμαι κοντά σου ,
Κάθε λεπτό κάθε στιγμή ,
Είμαι μακριά σου ,
Σπάζοντας όρια κι αντοχή ,
Δίαυλο ανοίγω για επικοινωνία
Σε αφιλόξενα πεδία
Μα είμαι κοντά σου , κι από μακριά ....είμαι κοντά.
Θ' Ακούω άδεια τη φωνή σου
Όταν δε θάμα πια μαζί σου
Όλες τις σκέψεις που σε τυραννάνε ....
Τα βήματα σου όταν δε σε πάνε .......
Είμαι κοντά σου , Κάθε λεπτό κάθε στιγμή ,
Είμαι μακριά σου , Σπάζοντας όρια κι αντοχή ,
Ξέρω περνάς δύσκολες ώρες , τώρα αρχίσανε κι οι μπόρες
Μα είμαι κοντά σου , κι από μακριά ....είμαι κοντά.
Μαγικά και Ταρώ ,
Να νικήσω μπορώ ,
Με τους δαίμονες θα παραβγώ .................
Σα μαχαιριά στην καρδιά , Όσο ζητάς θα πονά ,
Με κοιτάς , Σε κοιτώ ,
Σένα κάτοπτρο κυρτό , θα με χάσεις θα χαθώ .....δεν ορίζομαι ......
ΑΥΤΟ ΤΟ CD
Αυτό το CD , Αυτό το CD ,
Γράφτηκε μόνο για σένα
Εν μια νυκτι
Μια πόρτα ανοιχτή
Για όσα μοιάζαν πάντα χαμένα.....
Σ αυτό το CD , γλυκιά μουσική
Σαν μήνυμα σένα μπουκάλι
Του έρωτα ποίημα
Που παίρνει το κύμα
Μήπως γυρίσεις πίσω και πάλι.
Αυτό το CD , καιροφυλακτεί ,
Με κώδικα κρυμμένο στο στίχο
Μια ανατολή ,
Και όσα δε σουχω πει.
Γκρεμίζει τον ενδιάμεσο τοίχο.
Σ' αγάπησα όμως , δε φτάνει ένας τόμος
Να εκφράσει όσα έχουν θαφτεί
Βαθιά στη ψυχή μου
Για σένα καλή μου
Πώς να χωρέσουν σένα CD
Αυτό το CD , Αυτό το CD ,
μονάχος ταξιδιώτης του δρόμου
Θα πάει και Θαρθει ....
Θα επιστραφεί ...
Κενό το βλέμμα του ταχυδρόμου
Παγίδα σε δίχτυ
Χωρίς παραλήπτη
Με κόκκινη σφραγίδα στο δέμα
Ζεστά καλοκαίρια
Ταξίδια στα αστέρια
Μπορεί και ναταν όλα ένα ψέμα.
Ο ΧΡΟΝΟΣ
Ο χρόνος κτυπά ρυθμικά
Σε μια παλιά κιθάρα
Παιδάκι ήμουν στο σινεμά
Μ' ένα πακέτο τσιγάρα
Ο χρόνος μετράει για μας
Όσα χαρίζει υπολογίζει
Σαν καλοκαίρι του 60 μυρίζει
Σου απαγορεύει όμως να ξαναπάς
Μα ο χρόνος δεν μπορεί νάνε μόνος
Θέλει πάντα κι εμάς
Τρέχει όταν τον κυνηγάς
Αχ ο χρόνος
Ο χρόνος είναι αρπακτικό
Μας καταδιώκει μας ορίζει
Μας κλέβει μας αιχμαλωτίζει
Μας ροκανίζει σαν τρωκτικό
Ο χρόνος είναι σύντροφος
Μας συνοδεύει στο ταξίδι
Κάθε στιγμή που δε θα ξανάρθει
Να εκτιμάμε μας θυμίζει
Μα ο χρόνος δεν μπορεί νάνε μόνος
Θέλει πάντα κι εμάς
Τρέχει όταν τον κυνηγάς
Αχ ο χρόνος
ΤΟ ΡΟΛΟΙ
Το Ρολόι
Που χτυπούσε ρυθμικά
Χρόνια τώρα στη γωνιά δίπλα από την εκκλησιά
Σταμάτησε
Το Ρολόι
Που χτυπούσε ρυθμικά
Και σχολάγαν τα παιδιά στις 7 και στις 9
Σταμάτησε , μια βραδιά .....
Το παλιό ρολόι χάλασε
Οι χρυσοί του δείκτες ράγισαν
Και έσπασαν ξαφνικά.
Τόσα χρόνια , που χτυπούσε ρυθμικά
Όλα πήγαιναν καλά
Στις δουλειές , την εκκλησιά και τα σχολιά.
Τώρα όμως , όλοι πια ξυπνούν αργά ,
Παρατήσαν τη δουλειά , και αργούνε τα παιδιά στο μάθημα , των 9
Το παλιό ρολόι χάλασε , οι χρυσοί του δείκτες ράγισαν
Και έσπασαν ξαφνικά.
Μα απόψε , Το διορθώσανε καλά
Φέραν δείκτες και λουριά , Αλυσίδες και καρφιά
Και τοφιαξαν
Και έτσι τώρα , θα χτυπάει ρυθμικά
Στην αντικρινή γωνιά
Δίπλα από την εκκλησιά , παντοτινά.
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΙ
Περιμένοντας ναρθεις από ταξίδι.
Της ψυχής μου πάλι ενώνω τα κομμάτια.
10 μέρες με αιώνα μοιάζουν ήδη ,
κι επιθύμησα να δω τα δυο σου μάτια.
Όσο πόνεσα για σένα δυο μήνες
δεν με πόνεσε ολόκληρη ζωή.
Στα αυτιά μου φτάνουν κάθε μέρα φήμες
πως ποτέ σου δεν μ' αγάπησες πολύ.
Αντιστέκομαι συνέχεια στην ιδέα
πως θα μάθω άσκημα για σένα νέα.
Αντιστέκομαι συνέχεια με μανία.
Αν σε χάσω η ζωή μου πια δεν θαχει σημασία.
Νεραντζιές από μια άνοιξη που φτάνει.
Η απουσία σου έχει αδειάσει τη ζωή μου.
Ποιος κερδίζει αυτή την ώρα και ποιος χάνει ?
κι αν θα ανέβεις στο ιπτάμενο χαλί μου.
Τι θα γίνει αν η αγάπη σου πεθάνει.
Να με τρώει η αμφιβολία κι η οδύνη..........
Μα όσα κι αν το νου μου έχουνε τρελάνει
στην ψυχή μου μέσα κάτι ,
ολοζώντανο έχει μείνει.
Αντιστέκομαι συνέχεια στην ιδέα
πως θα μάθω άσκημα από σένα νέα.
Αντιστέκομαι συνέχεια με μανία.
Αν σε χάσω η ζωή μου πια δεν θαχει σημασία.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΕ 5/4
Instrumental
ΣΟΦΙΤΑ 1973
Στην Αθήνα του Περικλέους
Της ζωής μια κίνηση ΜΑΤ
Στα σκαλιά ψηλά στη Μνησικλέους
Ψάχνω νύχτα να βρω τη μπουάτ
Στα σοκάκια της Πλάκας η τσίκνα
Πρώτη βόλτα χωρίς τους γονείς
Καρδιά μου βάστα ψυχή μου ξύπνα
Όσα για πρώτη φορά θα δεις.
Καταλαμβάνεσαι εξ απήνης
14 χρονών πριν να γίνεις
είναι αυτό που άλλοι λένε μαγεία
ένα φως που σε καίει μέσα στην εφηβεία
Τα γόνατα μου κομμένα σαν μπήκα
Μέσα στην κάπνα μια σκόνη χρυσή
Σε μια στιγμή όσα έψαχνα βρήκα
Σε μια κιθάρα και μια φωνή
Μια μυρωδιά από stick που αργοκαίγαν
Και μια βουή μουσική στην καρδιά
Όσα απ το σπίτι "να φοβάμαι" μου λεγαν
Όλα τα έβρισκα τώρα μπροστά
Ήταν Αστρόνειρα νότες με όνειρα
Οι στίχοι λεγαν για τον Άρχοντα Νου
Κι όσα Ανήκουν σε μένα , να τα δώσω σε σένα ,
Ο φαύλος κύκλος του εδώ και του αλλού.
Τη νύχτα εκείνη ποτέ μου δεν ξέχασα
Ίσως για αυτό δεν έχω ακόμα ωριμάσει.
Κι αν πήγα κόντρα στις μόδες κι αν γέρασα
Σαν μια ευχή που περιμένω να πιάσει ..
Περιμένω να πιάσει.
ΤΟ ΣΠΙΤΑΚΙ ΣΤΗ ΡΕΑ
Το σπιτάκι στη Ρέα , είχε πάντα παρέα
Μια ζωή μικρή , λίγο μελαγχολική
Τα δωμάτια κρύα , τέλεια ελευθερία
Ησυχία και δέντρα και καμιά αφέντρα
Ένα φάλτσο πιάνο νοικιασμένο
Το μαρμάρινο τραπέζι στην αυλή
Μεσημέρια το Νίκο περιμένω
Τη Μαρία Σάββατο πρωί
Ένα σκύλο μαύρο και αλήτη
Κι άλλους δυο που βρήκα ορφανούς
Τους μαζέψαμε κι αυτούς στο σπίτι
Συντροφιά σε αλλιώτικους καιρούς
Στο σπιτάκι στη Ρέα , ήταν όλα ωραία
Δυο χρονάκια εκεί , μια ζωή μικρή.
ALT CONTROL DELETE
Είσαι μια μέρα , δίχως νύχτα
Κάθε αγνής καρδιάς ληστής
Σε "Internet Cafe" αρτίστα
Είσαι ένας Υπολογιστής
Alt Control Delete
Με καταργείς σε 3 κινήσεις
Σε μια παρτίδα θα μ' αφήσεις.
Alt control delete
Η πίστα έγινε complete.
Δεν έχεις πια κουμπιά πολύχρωμα
Μα είναι ίδια η αγωνία
Γλιστράω πέφτω μες το ίσιωμα
Δεν έχει μέλλον η ιστορία
Πληκτρολογώ όσα θέλω να σου πω
Με λέξεις Rock κι ας είσαι rave
Και κει που πας να μου ξεφύγεις
Σε κάνω save
Copy-Paste - Copy-Paste
Αλλάζω φάκελο
Τέτοια πόδια , τέτοιο face
Από το φόβο μου πατάω Άκυρο.
Alt Control Delete
Με καταργείς σε 3 κινήσεις
Σε μια παρτίδα θα μ' αφήσεις.
Alt control delete
Η πίστα έγινε complete.
ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ Β'
Στον καθρέφτη κοιτάζομαι
Με το χρόνο διχάζομαι
Πάντα αντλούσα από το παρελθόν το φως
Τώρα πλέον βλέπω μόνο εμπρός
Μες τα μάτια μια ακίδα
Ένα άγγιγμα Μίδα
Παραμόρφωση του "πρέπει" του "θέλω"
Σαν ανάμνηση από το μέλλον
Με κοιτάς σα ναχω έρθει με Δίσκο
Σαν να έχω συνηθίσει , να παίρνω ρίσκο
Δεν μπορώ όμως να αντέξω την ήττα
Θα γυρίσω για πάντα στον ΚΕΝΤΑΥΡΟ Β
Γιατί γελάς
Με δυναστεύεις
Άστρα μετράς
Και ταξιδεύεις
Ξέρεις καλά
Κι αφομοιώνεις
Κάθε ακτίνα
Μιας φύσης μόνης
Μοιάζει αδύνατο νάναι
Και τα χρόνια περνάνε
Το Φθινόπωρο εκείνη η οσμή
Η απουσία σου που μου λέει ΜΗ
Στη Μεγάλη την Άρκτο το Σάββατο
Της καρδιάς σου το άβατο
Όσα ψάχνει και όσα δε βρίσκει
Αυταπάτες και ιπτάμενοι δίσκοι
Όσα έχασες τώρα στα βρίσκω
μια ορτανσία και έναν ιβίσκο
κλείνεις το φως , κατεβάζεις τη σήτα
θα γυρίσω για πάντα στον Κένταυρο Β'
Στον καθρέφτη κοιτάζομαι
Με το χρόνο διχάζομαι
Πάντα αντλούσα από το παρελθόν το φως
Τώρα πλέον βλέπω μόνο εμπρός
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
Δεν μετράν οι αξίες , πόσα βγάζεις μετρά,
δεν μετράν οι καρδιές μας , ο τόκος μετρά,
όλα έχουν ταρίφα και τιμή για ότι θες ,
στη διατίμηση βγήκαν οι μικρές μας ζωές.
Πωλείται ετούτο το σώμα
πωλείται κι ο νους μου αν θες ,
πωλείται ότι λέει το στόμα
δεχόμαστε κι ανταλλαγές ,
πωλείται, πωλείται, πωλείται!
Δεν μετράει ο πόνος, μετρά η χαρά ,
δεν μένεις πια μόνος, φτάνει να 'χεις παρά,
ν' αγοράζεις με δόσεις να πουλάς μετρητοίς ,
προϊόν να 'σαι ο ίδιος και μαζί πωλητής.
Πωλείται ετούτο το σώμα
πωλείται κι ο νους μου αν θες ,
πωλείται ότι λέει το στόμα
δεχόμεθα κι ανταλλαγές ,
πωλείται, πωλείται, πωλείται!
ΖΗΣΑΜΕ ( remaster 1976 )
Ζήσαμε
Σε μια άγνωστη λάμψη
Που θύμιζε το φεγγάρι στη μαύρη τη νύχτα.
Νόμιζα
Πως μακριά σου θα είχα
Τη χαρά μου που μ' είχε αφήσει όταν ήμουν με σένα.
Και τώρα , πόσο μου λείπεις δε ξέρεις ,
Τα πάντα μου θυμίζουν εσένα
Μονάχος στ αλήθεια νύχτα και μέρα
Για πρώτη φορά στη ζωή μου
Σ' ονειρεύομαι.
Παρέες και φίλοι , όλα όλα περνούσαν
Μια ζωή όλο για σένα μιλούσα
Και τώρα κατάλαβα ότι ήσουν τα πάντα.
Και γω που σε πέταξα σαν άχρηστο πράγμα
Νομίζοντας πως έτσι θαβρισκα τη χαρά μου
Τη σκέψη μου χώρισα όμως ,
Από την καρδιά μου ......
Τώρα σε σκέφτομαι.....παίζοντας πιάνο ...
Γράφοντας σαχλά τραγούδια και τίποτε άλλο ......
__________________________________________________
"21 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ"
ΣΤΙΧΟΙ - ΜΟΥΣΙΚΗ Αλέξανδρος Μολφέσης
Εκτός :
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
Στίχοι-Μουσική ... Κώστας Τουρνας
ΤΟ ΡΟΛΟΙ
Στίχοι-Μουσική ... ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ
Copyright 2006
__________________________________________________